[EH] บุญมีกะเกรซ Day 2

posted on 14 Dec 2010 23:47 by spinon in EH
หลังจากร้างไปนานก็กลับมาโพสท์อีกแล้วครับ ได้แขกรับเชิญเป็นคุณมิเรียร่า และคุณcoredrill วาดให้เช่นเคยครับ
 
Day 2
 
"สตูปิฟาย!!!........ทารันทาเลกร้า!!!........อ็อบสคิวโร่!!!!.......ดูโร่!!!.........เอ็นกอร์จิโอ้!!!"
 
คาถาอันแล้วอันเล่า สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมสปีชีส์ Bubalus bubalis นาม ว่าบุญมีก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเคี้ยวหญ้าในปากแต่อย่างใด ถ้าไม่นับคาถาบ้าพลังทั้งหลายซึ่งฉันไม่กล้าลอง(เนื่องจากเหตุการณ์เมื่อ วาน) ดูเหมือนว่าเจ้าบุญมีจะอยู่ยงคงกระพันจริงๆ
 
ใน ที่สุดก็เหลือคาถาสุดท้าย คาถาปลดอาวุธ เอ็กซ์เปลลิอามัส แล้วมันจะไปใช้อะไรกับกระบือได้ล่ะเนี่ย เอาเถอะ ลองๆไปก็แล้วกัน จะได้พามันกลับเข้าคอกซักที
 
"เอ็กซ์เปลลิอามัส!!!"
 
ฉันสบตากับเจ้าบุญมีอยู่ซัก 5 วินาทีได้ ขณะที่มันกำลังเคี้ยวหญ้าอย่างเอร็ดอร่อยดูเหมือนฉันจะเป็นฝ่ายอารมณ์บูดเสียเอง
 
"อา....ฉันผิดเองแหละ ไม่ใช่ความผิดอะไรของแกเลยที่ต้องมาโดนฉันแกล้งแบบนี้ ขอโทษนะ"
 
นี่ เป็นครั้งแรกที่ฉันพูดขอโทษกับสัตว์ตัวอื่นนอกจากไนเจอร์ ทำให้ฉันคิดถึงไนเจอร์ขึ้นมา เอาเถอะยังไงซะ คุณจุกก็คงดูแลอีกาของฉันดีกว่าที่ฉันทำอยู่กับเจ้าบุญมีแน่ๆ
 
จู่ๆ บุญมีก็หยุดกินหญ้า ดูเหมือนว่าวันนี้มันคงจะอิ่มแล้ว
 
"วันนี้อิ่มเร็วจังนะ งั้นกลับคอกกันเถอะมามะ"
 

 
ฉันเริ่มลากสายจูงและหันหลังกลับเพื่อเตรียมพาบุญมีเข้าคอก
 
"ตุ๊บ"
 
เสียงเหมือนของหนักๆอะไรบางอย่างตกดังมาจากข้างหลัง ทันทีที่ฉันกลับไปดู.....ฉันแทบจะเป็นลม
 

 
วัตถุสีดำรูปคล้ายพระจันทร์เสี้ยว 2 ชิ้นกองอยู่บนพื้นกับหัวเจ้าบุญมีซึ่งดูโล่งแปลกตา หมายความได้อย่างเดียว
 
เขาแกหลุดสินะ........
 
 
"ตั้งสติไว้นะเกรซ.........ตั้งสติไว้"
 
เรื่องที่เกิดเมื่อวานก็มีข้อดีอยู่เหมือนกันเพราะอย่างน้อยก็ทำให้ฉันตื่นตระหนกน้อยลง แต่ว่า....
 
"ทนคาถาได้ตั้งเยอะ ไหงมาตายเอาตอนจบแบบนี้ล่ะค้าาาาาาาาาาา[ร้องเสียงหลง]"
 
หลัง จากที่ฉันดามเขาเข้ากับหัวบูญมีด้วยเชือกที่เสกมา ฉันรีบเดินกลับเข้ามาในปราสาท ฉันจำได้ว่า เคยอ่านเจอวิธีปลูกเขาอยู่ในหนังสือ"พ่อมดขี้เล่น" แต่ก็ตามชื่อหนังสือล่ะค่ะ เพราะมันชอบย้ายชั้นหนังสือไปเรื่อยๆ ตอนนั้นกว่าจะหาเจอตั้งร่วมปี และถ้าจะไปถามจากศาสตราจารย์เรื่องคงไม่จบง่ายๆแน่ ไม่สิ ไม่มีใครเห็นฉันนี่นาแล้วจะไปถามใครได้ล่ะเนี่ย!!! สงสัยคงต้องไปค้นห้องสมุดจริงๆน่ะแหละ
 
"โครมมมม!!!!!"
 
ขณะที่ฉันเลี้ยวตรงหัวมุม ฉันก็ชนเข้ากับคนๆหนึ่งเข้าอย่างจัง
 
.........."ตายจริง ขอโทษจริงๆค่ะ ฉันเดินไม่ระวังเอง ให้ฉันช่วยนะคะ"
"ฉันต่างหากละคะที่ต้องเป็นฝ่ายขอโทษ ฉันนี่เดินไม่ดูทางเลย อ๊ะ คุณมิเรียร่า เดี๋ยวฉันช่วยเก็บนะคะ"
 

 
ฉันล้มไปอยู่บนพื้นพร้อมกับกองหนังสือและตัวอย่างสมุนไพร เบื้องหน้าฉันคือเพื่อนร่วมชั้นปีของฉัน บ้านเรเวอนคลอ มิเรียร่า ซี เอวอนฟิลด์ เธอเป็นคนที่เอาจริงเอาจังมากทีเดียวกับเรื่องสมุนไพรและการปรุงยา
 
เดี๋ยวก่อนสิ.......สมุนไพรและการปรุงยา
 
"อุ๊ยยย....เจ็บ"
 
ฉันรู้สึกเหมือนถูกอะไรบางอย่างกัดที่นิ้ว ทันใดนั้นก็เห็นอะไรบางอย่างสีขาววิ่งไปอยู่บนหัวคุณมิเรียร่า
 
มิเรียร่า"อย่าทำแบบนั้นสิ อเล็กซานเดอร์ คุณเกรซเขาไม่ได้ตั้งใจซะหน่อย ต้องขอโทษจริงๆค่ะ"
 
ตัว เฟอเร็ตสีขาว ขึ้นไปนั่งอยู่บนไหล่คุณมิเรียร่า และกำลังส่งสายตาประท้วงมาที่ฉัน ดูเหมือนว่าตอนนี้ทุกคนมองเห็นฉันได้เหมือนคนปรกติแล้ว เพราะอะไรกันนะ...แต่นี่นับว่าเป็นโอกาสดีแล้ว
 

 
"เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอกค่ะ....คุณมิเรียร่าคะ เราคงไม่เคยเจอกันมาก่อน ฉันชื่อเกรซ แม็คฟาร์แลนด์ค่ะ ตอนนี้คุณเห็นฉันใช่มั้ยคะ"
มิเรียร่า"เอ่อ.....ค่ะ"
"ฉัน เข้าใจว่าคุณมิเรียร่าคงมีเรื่องอยากถามหลายเรื่อง แต่ตอนนี้ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณมิเรียร่าหน่อยค่ะ อาจจะดูกะทันหัน...ไม่สิ เสียมารยาทไปมาก...แต่ได้โปรดช่วยฉันด้วยนะคะ"
 
หลัง จากช่วยคุณมิเรียร่าเก็บของทั้งหมดและได้คุณมิเรียร่าทำแผลให้นั้น เราจึงเดินพูดคุยกันระหว่างกลับไปที่หอ และฉันก็ได้เล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณมิเรียร่าฟัง
 
มิเรียร่า"อืมมม ฉันไม่รู้สูตรยาปลูกเขาเหมือนกันนะคะ ต้องขอโทษด้วยจริงๆ"
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เป็นความผิดฉันเองที่จู่ๆมาขออะไรแปลกๆแบบนี้"
มิเรียร่า "แต่ฉันว่าอาจจะลองประยุกต์จากสูตรน้ำยาปลูกผมดูก็ได้นะคะ"
"จริงเหรอคะ!!"
มิเรียร่า"แต่ว่าส่วนผสมค่อนข้างจะหายากอยู่นะคะ คงต้องใช้เวลาหน่อย"
"ไม่เป็นไรค่ะ แค่บอกมาก็พอ เดี๋ยวฉันไปหาให้ค่ะ"
มิเรียร่า"โอเคค่ะ ถ้าคุณเกรซพูดขนาดนั้น ส่วนผสมก็มี..."
"น้ำตกตะกอนจากหนองน้ำ 1 ลิตร"
-->คาถาสร้างบ่อน้ำ เติมน้ำเอง และกวนให้น้ำมันขุ่น
"ก้างปลาสับละเอียด 1 กก."
-->ติดสินบนพวกเอลฟ์พ่อครัว
หินกรานัมบดละเอียด 5 กรัม (หินแกรนิต)
--> ใช้คาถาไประเบิดพื้นแกรนิตในปราสาท
- พิษคางคก
--> ขโมยเจ้าอึ่งของทิโมธี่มา (ทิโมธี่ "อ๊ะ เจ้าอึ่งหายไปแล้ว")
- เศษดินจากเกือกม้ายูนิคอร์น
--> ขโมยจากห้องอาจารย์
 
ในที่สุดฉันก็หาวัตถุดิบมาปรุงครบจนได้ โดยมีคุณมิเรียร่ามาช่วยคุมการผสมให้
 
 
มิเรียร่า"ตอนนี้ดึกมากแล้ว ต้องขอตัวก่อนนะคะ แล้วก็ขอให้โชคดีนะคะ"
 
แล้วคุณมิเรียร่าก็กลับเข้าหอไป
 
"ลูมอส!!!"
 
ฉัน เดินออกมายังสนามหญ้าตรงชายป่าอีกครั้ง บุญมีดูเหมือนว่าจะกลับมากินหญ้าต่อแล้ว แต่กลับไม่มีเขาที่ฉันผูกไว้อยู่บนหัว ดูเหมือนว่าเชือกที่ฉันเสกคงจะนับเป็นคาถาด้วยสินะ
 
ฉัน เข้าไปใกล้ และมองหน้าเจ้าบุญมี พลางคิดว่าถ้าฉันเป็นมันคงไล่ขวิดยัยผู้หญิงร้ายกาจนี่ไปแล้ว หรือว่าเพราะมันไม่เห็นฉันมันเลยไม่ทำกันแน่นะ 
 
"หวังว่าคงได้ผลนะ"
 
หลัง จากบรรจงทายาตรงบริเวณที่เคยเป็นเขาควายทั้งสองข้าง ก็เริ่มมีติ่งแข็งๆงอกขึ้นมา สมเป็นคุณมิเรียร่าจริงๆ ยาออกฤทธิ์เร็วได้อย่างรวดเร็วเพราะไม่นานนักติ่งนั้นก็เริ่มยาวขึ้นและแตก กิ่งก้าน สาขา....
 
....กลายเป็นเขากวางซะงั้น
 
"สงสัยทาน้อยไปหน่อยมั้ง เอ็กซ์เปลลิอามัส!!!"
 
ฉันปลดเขากวางออกแล้วเริ่มทาด้วยปริมาณมากขึ้น แต่ผลที่ได้กลับเป็นเขาแกะ
 
"เอ็กซ์เปลลิอามัส!!!"........เอ็กซ์เปลลิอามัส!!!".......เอ็กซ์เปลลิอามัส!!!".......เอ็กซ์เปลลิอามัส!!!"......เอ็กซ์เปลลิอามัส!!!"
 
แต่ละครั้งที่ฉันทาใหม่ก็มีเขาแปลกๆไม่ซ้ำกันออกมาตั้งแต่เขากวางมูส เขาไทรเซอราท็อป เขาแพะภูเขาไปจนถึงแตร(Horn)
 

 
"ตายแล้วๆ ทำไงล่ะทีนี้ เอ๋.. ไม่ได้นะบุญมีนั่นไม่ใช่หญ้าาาาาา"
 

 
บุญมีเคี้ยวกระปุกยาของคุณมิเรียร่าจากมือฉันจนละเอียด มาลองของแปลกอะไรกันตอนนี้ล่ะค้าาาาา บุญมี
 
........"ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ!!!!!"
 
เอ๋ คงไม่ใช่ฉันหรอกใช่มั้ย แต่เพื่อความแน่ใจ ฉันจึงรีบเดินห่างจากบุญมี

........"หยุดนะ!!!!!"
 
เหวอออ เห็นฉันจริงด้วย ดูเหมือนจะเป็นภารโรงหรือไม่ก็อาจารย์ที่ออกเวรแน่ๆ ต้องใช้ไม้ตายก้นหีบซะแล้ว
 
"เอ็กซ์พัลโซ่!!!"
 
แล้วควันก็คลุ้งไปทั้งสนามหญ้าเปิดโอกาสให้ฉันหนีได้ แต่ดูเหมือนจะหนีมาไกลไปนิด
 
"เวรกรรมตามทันหรือนี่"
 
ตอนนี้ฉันขึ้นมาอยู่บอดยอดปราสาทยอดเดียวกับบุญมีเมื่อวาน ฉันหันกลับไปมองเหตุการณ์บนสนามหญ้าอีกครั้ง
 
........"แค่กๆ หนีไปจนได้ เป็นใครกันนะ "
 
ภายใต้คืนเดือนมืดยากที่ฉันจะมองเห็นจากข้างบนนี้ได้ชัดว่าเหตุการณ์ข้างช่างเป็นยังไง แต่ยังดีนะที่หนีมาทัน......
 

 
เฮ้อ ฉันนี่มันแย่ที่สุดเลย.......
 
........"ว่าแต่ โรงเรียนเรามีไอ้ตัวนี่ด้วยเหรอเนี่ย"
 
ทันทีที่ควันจางลง แสงที่เกิดจากตะเกียงของที่ไล่ตามฉันสว่างขึ้นเผยให้เห็นผืนหญ้าเบื้องล่าง ฉันแทบจะล้มพับเสียให้ได้
 
บุญมี..........
 

 
กลายเป็นยูนิคอร์นไปแล้ววววววววววววว
 
Credit ภาพต้นแบบยูนิคอร์นจาก www.google.com
 
Day 3 อีกไม่นานเกินรอ!!!!!!!

Comment

Comment:

Tweet

ฮาๆบุญมีแปลงร่างได้ด้วยอะไรจะเทพปานนั้นสนุกมากๆเลยค่ะ /รีบวิ่งไปอ่านตอน3ต่อ

#7 By kuroneko13th on 2011-01-19 23:06

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก กลาบยเป็นยูนิคอร์นได้ไงเนี่ย
ฮาแตกเลย X'D

มิเรียร่า : หว๋าย.... สงสัยจะใส่เศษดินจากเกือกยูนิคอร์น จะมีเศษหนังติดไปด้วย (=w=")

สนุกมากเลยค่ะ ถ้าไม่รังเกียจ ขอยืมน้องเกรซไปวาดคู่มิเรียร่าหน่อยได้ไหมค่ะเนี่ย หุหุ

ป.ล. ขอโทษที่มาเมนต์ช้า(มาก) นะคะ
ขอบคุณที่ให้โอกาสลูกสาวมีส่วนร่วมค่ะ confused smile

#6 By Bluedog : หมาหน่อ on 2010-12-28 09:31

เมลิน:บุญมีเจ๋งเป๋ง!!!

#5 By ~ShinYeCHi~ on 2010-12-15 00:24

จุก: เอ....บุญหมีอยู่ไหนหรือขอรับ -/มองหา

---------------------------

บุญมีดูดีเกินไปแล้ว !!!!! (ฮา)

#4 By Guppo on 2010-12-15 00:22

โหก้อย ดักแก่ได้อีก 5555 ได้ข่าวตัวนั้นมันเปกาซัสมิใช่ยูนิคอร์น

เต : ยูนิคอร์นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! นารัน!!!!!!!!! ชั้นได้ม้าแล้ว!!!!!!!!!!

#3 By coredrill on 2010-12-15 00:22

อาร์คคคคคคคคคคคคค
ปล่อยไว้แบบนั้นแหละ สง่าดีค่ะ
5555+

#2 By kazenokun on 2010-12-15 00:14

ทิโมธี : ปะ............เปก้า..............Q[]Q
(เป็นความหลังครั้งยังเยาว์ จำได้มั้ยเฟิน เคี๊ยกๆ)

บุญมี เท่ห์ไปเลยคร๊าบ!!! >///< ขอขี่หน่อยได้มั้ย
น้องอึ่ง ยังไม่กลับมาที่หอเลยครับ

เกรซ เธอเนี่ย ถ้าไม่ใช่สาวผู้จืดจางนะ เธอต้องชื่อฉาวว่าเป็นสาวที่เปิ่นที่สุดแน่ๆเลย =w="
สนุกมากเลยลุง

#1 By @sspack on 2010-12-15 00:09