รวบส่งการบ้านเอาในเอนทรี่นี้ล่ะครับ แลกกับคุณจุก สุขเสมอ ปี 5 บ้านฮัฟเฟิลพัฟ

Pet Profile

วันที่ 1

วันที่ 2

แล้วก็เลยได้ดารารับเชิญ 3 ท่านทั้งคุณคริสเทน คุณมิเซีย รูมเมททั้ง 2 คน และคุณจุกผู้อุปถัมภ์เจ้าบุญมีให้    เกรซมาต้มยำทำแกงตลอดสามวันที่ผ่านมา

 ________________________________________________

แล้ววันนี้ก็เป็นบันทึกวันสุดท้ายแล้ว เจ้าบุญมีซึ่งกลายเป็นยูนิคอร์นไปแล้วก็กำลังกินหญ้าอยู่ที่เดิมอย่างไม่สะทกสะท้าน วันนี้ฉันจึงลงทุนโดดเรียนมาเพื่อแก้สถานการณ์นี้โดยเฉพาะ แต่จนเที่ยงก็แล้วฉันก็ยังคิดไม่ตกอยู่ดี

“อืมม นั่งฟุ้งซ่านแบบนี้ไปไม่ดีแน่ต้องทำอะไรซักอย่าง”

........”นั่นน่ะสิคะ”

 

 


 


“ว้ายยย!!!! คุณคริสเท่น เอ้ย คุณไมลส์ มาทำอะไรที่นี่ล่ะคะ”

คุณคริสเทน ไมลส์ รูมเมทรุ่นน้องอีกคนของฉันปรากฏตัวมาแบบไร้สุ้มเสียง

คริสเท่น”ก็เห็นคุณแม็คฟาร์แลนด์ดูกลุ้มใจมากเลยนะคะ มีเรื่องอะไรก็คุยกันได้นะ ฉันยินดีช่วยเสมอ”

“ฉันดีใจมากเลยนะคะ ที่มีรูมเมทอย่างคุณ ไม่เคยมีใครดีกับฉันขนาดนี้มาก่อนเลย”

คริสเท่น” ไม่เป็นไรนะคะ ทุกคนดีกับคุณแม็คฟาร์แลนด์หมดล่ะค่ะ และทุกคนคงจะรู้สึกเสียใจมากถ้าคุณแม็คฟาร์แลนด์เป็นอะไรไป”

“เอ เป็นอะไรไปนี่คงไม่ใช่”ตาย”ใช่มั้ยคะ ว่าแต่ทำไมคุณไมลส์เห็นตัวฉันได้ล่ะ”

คริสเท่น”ก็...เห็นพร้อมกับคนอื่นๆตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วค่ะ ตอนนี้คนข้างล่างเขากำลังเอาใจช่วยคุณแม็คฟาร์แลนด์กันอยู่นะคะ”

 


 

นั่นสินะ ลืมไปเลยว่าฉันยังติดอยู่บนยอดปราสาทตั้งแต่เมื่อคืน กลายเป็นการจัดฉากโดดตึกให้ขายหน้าประชาชีซะแล้วฉัน

 

หลังจากที่ฉันลงมาถึงพื้นและโดนอาจารย์ประจำบ้าน ศาสตราจารย์นาซ โมลสวดซะเละ(ข้อหาไม่ยอมขึ้นไปหลังคายอดที่สูงกว่านี้!?) ฉันก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณไมลส์ฟัง

 

คริสเท่น“น่ากลุ้มใจจริงๆนะคะ แต่เรื่องสัตว์นี่ฉันไม่ค่อยชำนาญซะด้วยสิ ไม่ลองไปถามคุณมิเรียร่าดูละค่ะ”

“พยายามแล้วค่ะ ดูเหมือนเธอจะไม่เห็นฉันอีกเลยน่ะ”

คริสเท่น”ให้ฉันเรียกไปเรียกให้มั้ยคะ?”

 

ถึงคุณไมลส์จะเป็นรุ่นน้องฉัน 1 ปี (และอายุน้อยกว่า 3 ปี) แต่ก็เป็นสาวมั่น บุคลิกน่าเชื่อถือและมีน้ำใจชอบช่วยเหลือคนอื่น จนบางทีฉันก็อดพึ่งเธอไม่ได้เหมือนกัน รู้สึกขายหน้าอยู่นะที่ต้องมาพึ่งรุ่นน้องเนี่ย แล้วที่ฉันเรียกคนอื่นด้วยนามสกุลตามคุณไมลส์เนี่ย เป็นเพราะว่าคุณไมลส์เป็นคนจริงจังมาก เรื่องมารยาทว่าฉันโดนฝึกมาดีแล้วฉันยังอายเลยค่ะ

 

“ไม่เป็นไรค่ะ ไปรบกวนคุณเอวอนฟิลด์ เขาเปล่าๆ”

คริสเท่น”งั้น  เอาแบบนี้มั้ยล่ะคะ ไหนๆตอนนี้ก็หาทางแก้ดีๆไม่ได้ ก็ต้องลองมาแก้แบบ”ประคับประคอง”ไปก่อนมั้ยคะ จากที่เล่ามาลองพยายามหาทางเปลี่ยนให้บุญมีกลับมาดูใกล้เคียงสภาพเดิมให้มากที่สุดกันก่อนมั้ยคะ ส่วนวิธีแก้ค่อยมาคิดกันทีหลัง”

 

หวา คุณไมลส์เริ่มเครื่องติดเข้าแล้วไง แต่ก็จริงอย่างที่คุณไมลส์ว่า ทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้จริงๆนะแหล่ะ

 

ตอนนี้ฉันกับคุณไมลส์พกอุปกรณ์ตกแต่งทุกอย่างที่นึกออกมาที่สนามหญ้าแล้ว มีทั้งสีทาบ้านของมักเกิ้ล เชือก และเขาคู่เก่าของบุญมี ดูเหมือนว่าอุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดตอนนี้คือ

 

คริสเท่น”เสียดายเหมือนกันนะ ออกจะมีเขายาวสวยแบบนั้น ยังกับยูนิคอร์นจริงๆเลยนะคะ”

“ยังไงก็แค่ส่วนเกินล่ะค่ะ เอาล่ะนะ เอ็กซ์เปลลิอามัส!!!

 

และแล้วเขาแหลมที่อยู่บนหน้าผากบุญมีก็ร่วงลงมาแล้ว ตอนนี้จากยูนิคอร์นก็กลายเป็นม้าธรรมดาๆตัวหนึ่งที่กำลังเคี้ยวหญ้าอย่างเอร็ดอร่อย แต่ฉันสังหรณ์ใจชอบกลว่าเรื่องไม่น่าจบลงง่ายๆแบบนี้แน่

 

คริสเท่น”งั้นเริ่มจากติดเขาเดิมกันก่อนเลยนะคะ”

“ไม่จำเป็นแล้วมั้งคะ เพราะว่า.....เจ้าบุญมีมันงอกเขาขึ้นมาเองได้แล้วค่ะ

 

ว่ายูนิคอร์นก็แย่แล้วนะ ตอนนี้บุญมีกลายเป็นยูนิคอร์นเขาคู่ซะแล้ว

 

“โทษทีนะ บุญมีหน้าตาตอนนี้ก็หล่ออยู่หรอก แต่คงต้องขอให้แกกลับร่างเดิมล่ะนะ เอ็กซ์เปลลิอามัส!!!

 

เมื่อเขาคู่นั้นก็ร่วงไป ก็มีเขาขึ้นมาใหม่เป็น 3 เขา มันชักจะไม่ใช่ยูนิคอร์นแล้วนะคะะะะะะะ!!!!!

 

“เอ็กซ์เปลลิอามัส!!! เอ็กซ์เปลลิอามัส!!! เอ็กซ์เปลลิอามัส!!!

 

เขาร่วงไปแล้ว 3 ขึ้นมาใหม่อีก....10 ขึ้นหัวยังไม่พอยังลามไปขึ้นกลางหลังอีกตะหาก ไม่รู้จะไปเป็นก็อดซิลล่าหรือไง

 

คริสเท่น”ยาสูตรนี้สุดยอดไปเลยนะคะ สมเป็นฝีมือคุณเอวอนฟิลด์จริงๆ”

“เห็นหน้าซื่อๆ แบบนี้เอาจริงดื้อสุดๆเลยนะคะ บุญมี ดูสิว่าจะยังงอกได้อีกซักกี่น้ำ เอ็กซ์เปลลิอามัส!!!

เวลาผ่านไปนานเท่าไรฉันก็ไม่ทราบได้ ทั้งคุณคริสเท่นและฉันต่างร่ายคาถาปลดอาวุธกันอย่างบ้าคลั่งเพื่อให้เขาของบุญมีที่งอกขึ้นมาอย่างต่อเนื่องร่วงไปเสียให้หมด จนในที่สุด...

 

“555+ เห็นมั้ยล่ะสุดท้ายก็มาได้แค่นี้เองสินะ ยังซะแกก็เป็นแค่กระบือละน้า”

คริสเท่น”เอ่อ คุณแม็คฟาร์แลนด์คะ..”

“จะหวังสูงอยากเป็นยูนิคอร์นมันก็แค่ฝันลมๆแล้งๆเท่านั้นล่ะน่า!!!”

คริสเท่น”ฉันว่าฉันเพิ่งเห็นบุญมีแสยะยิ้มนะคะ”

“ไม่มีทางหรอกค่ะ เจ้ากระบือซื่อบื้อตัวนี้ไม่มีทางทำหน้าเจ้าเล่ห์แบบนั้นเป็น........หรอก”

 

จู่ๆบุญมีก็กลับหลังหัน แล้วยังกับต้องการจะท้าทาย เขาจำนวนนับไม่ถ้วนงอกออกมาปกคลุมทั้งตัวบุญมี แล้วบุญมีก็เริ่มส่งเสียงร้องชวนน่าขนลุกบางอย่างที่ไม่น่าจะมีกระบือ ม้า ไม่สิสัตว์มีกีบปรกติที่ไหนทำกันได้

 


 

คริสเท่น”ฉันว่ามันกำลังหัวเราะเยาะพวกเราอยู่นะคะ”

“คุณไมลส์คะ ฉันนับถึงสามแล้วให้รีบโดดไปข้างๆเลยนะคะ”

 

เขาที่งอกมาคลุมตัวบุญมีทั้งหมดเริ่มกางออก และหดสั้นลง ถ้าสัญชาตญาณผู้หญิงฉันไม่ผิด เจ้ายูนิคอร์นเก๊นี่เริ่มทำตัวเป็นเม่นไปซะแล้ว

 

สามมมมม!!!

 

คุณไมลส์และฉันหลบห่า”เขา” ที่พุ่งเข้ามาได้อย่างฉิวเฉียดและเราสองคนก็เริ่มออกวิ่งโดยไม่ได้นัดหมาย

 

“มีแผนสำรองมั้ยคะ คุณไมลส์”

คริสเท่น”แบบนี้มันเหนือการคาดเดาไปหน่อยน่ะคะ เอาเป็นว่าไปเรียกศาสตราจารย์มาช่วยดีมั้ยคะ”

 

เมื่อฉันหันกลับไปข้างหลังกลับไม่เจอเม่นยักษ์ตามหลังมาแม้แต่ตัวเดียว แต่กลายเป็นสัตว์โลกดึกดำบรรพ์ที่มีเขาสามเขากำลังวิ่งตรงมาอย่างรวดเร็ว สรุปยานั่นมันยาปลูกเขาแน่เหรอคะ คุณมิเรียร่า!!!

 

“ไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าสัตว์ประหลาดนั้นไปอาละวาดในปราสาทละก็ คนบาดเจ็บคงไม่ได้มีแต่พวกเราแน่ค่ะ”

........”รุ่นพี่เกรซเป็นคนดีจริงๆเลยนะคะ”

 


 

และแล้วขอแนะนำรูมเมทคนสุดท้าย มิเซีย เบอาโทรุส ปี 5 บ้านเรเวนคลอ

“มิเซียจ๊ะ จู่ๆมาร่วมวงเสวนาแบบนี้ เดี๋ยวได้ตามหมู่กันสามคนนะคะ”

มิเซีย “ไปทำเขาโกรธมาเหรอคะ?”

คริสเท่น”ประมาณนั้นล่ะค่ะ”

มิเซีย”งั้น ถ้าทำแบบนี้ซะ ก็น่าจะสิ้นเรื่องนี่คะ”

 

ทันใดนั้นเอง มิเซียก็หันหลังกลับมาเผชิญหน้ากับบุญมี ฉันยอมรับเลยว่าเธอเป็นผู้หญิงกล้าคนหนึ่งจริงๆ

มิเซีย”มิเซีย ต้องกราบขอโทษคุณไดโนเสาร์ แทนรุ่นพี่เกรซด้วยนะคะ อย่าได้จองเวรจองกรรมกันอีกเลย...”

รุ่นน้องคนดีของฉันลงไปกราบท่าเบญจางคประดิษฐ์อย่างสวยงาม ฉันลืมไปซะสนิทว่าถึงร่างเธอจะสูงใหญ่แต่ใจเธอเล็กเสียยิ่งกว่าลูกอ๊อดซะอีก แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังนับว่ากล้ากว่าฉันในตอนนี้มากนัก

ตอนนี้ฉันรู้แล้วล่ะว่าสิ่งที่ฉันควรทำคืออะไร


“เตรียมรับนะคะคุณไมลส์ วิงการ์เดี้ยม เลวีโอซ่า!!!


ฉันยกมิเซียที่ก้มกราบอยู่บนพื้นหญ้าลอยขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และก็ได้คุณไมลส์รับไว้อย่างสวยงาม

 

“ขอบใจนะมิเซีย เธอทำให้ฉันตาสว่าง”

คริสเท่น"คุณแม็คฟาร์แลนด์คะ!!!!!"

 

แล้วฉันก็ก้มลงไปกราบขอโทษเสียเอง

 

“ขอโทษนะ บุญมี ฉันมันไม่ดีเอง!!!! ฉันขอสารภาพเลยแล้วกันว่าที่ฉันแลกแกมาเลี้ยงก็เพราะว่าฉันคึกคะนองนึกสนุกทำอะไรเอาแต่ใจ ถึงเธอจะทนคาถาได้จริงแต่เธอก็คงโกรธฉันใช่มั้ยล่ะ แล้วพอเกิดปัญหา ฉันก็เอาแต่พึ่งคนอื่น ไม่เคยรับผิดชอบในสิ่งที่ฉันทำลงไปเลย”

 

ร่างหนักหลายตันยังคงพุ่งมาหาฉันอย่างไม่ลดละ

 


 

“ขอร้องล่ะ ถ้าเธอจะโกรธใครก็ขอให้โกรธฉันเถอะ อย่าไปโกรธคุณไมลส์เลยนะ เขาเป็นคนใจดีมาก ยอมแม้แต่มาช่วยผู้หญิงนิสัยเสียอย่างฉัน แล้วมิเซียก็ด้วย เธอไม่รู้อะไรเลยแต่ก็ยังมาช่วยฉันอย่างไม่ลังเล เทียบกับพวกเขาแล้ว ฉันมันน่ารังเกียจที่สุด!!!”

 

ในตอนนั้นฉันรู้สึกสงบอย่างประหลาด ความทรงจำในอดีตเริ่มหวนกลับมา นี่คงเป็นคราวของฉันสินะ ฉันหลับตาแล้วเฝ้ารอการประหารอยู่บนผืนหญ้าอันเปล่าเปลี่ยวนั้น

 

“ถ้ามันทำให้เธอพอใจ เอาชีวิตฉันไปเถอะ....”

........“เป็นอย่างไรบ้าง บุญมี ไม่ได้เจอกันเสียนานเลยนะขอรับ”

 

หน้าฉันถึงกับแตกเป็นเสี่ยงๆ เลยทีเดียว เมื่อหันไปมองก็เจอบุญมีที่กลับสู่ร่างปรกติแล้ววิ่งผ่านฉันเข้าไปหาคุณจุก ดูเหมือนฉันจะรอดตายหวุดหวิดเลยนะเนี่ย

 

คุณจุก “ขอบพระคุณมากเลยนะขอรับ คุณเกด ที่ช่วยดูแลเจ้าบุญมีดีถึงขนาดนี้”

“เอ่อ ฉัน....”

คุณจุก “ไม่เป็นไรหรอกขอรับ เพราะเจ้าบุญมีดูมีความสุขมากเลย คุณคงตั้งใจเลี้ยงดูมันเป็นอย่างดีเลย ต้องขอบพระคุณจริงๆนะขอรับ ส่วนนายเจ๋อ (ไนเจอร์) ฝากบอกว่าตอนนี้ติดแชทอยู่นะขอรับเดี๋ยวจะกลับไปเอง”

 

3 วันที่ผ่านมาฉันได้เรียนรู้อะไรมากมายจริงๆ ทั้งเพื่อนร่วมโลก เพื่อนร่วมห้อง แม้แต่ตัวฉันเอง......

 

และฉันก็ได้บทเรียนอีกอย่างหนึ่งว่า...........เจ้าบุญมีชอบเป็นยูนิคอร์น

.

.

.

.

.

.

...........มาก

 

Credit: Illustration by Coredrill

Comment

Comment:

Tweet

บุญมีหัวเราะได้น่ากลัวมาก /อ่านจบแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ > < ว่าแต่คุณเกรซชอบลองอะไรแปลกๆจริงๆนะคะเนี่ยฮุฮุsad smile

#8 By kuroneko13th on 2011-01-19 23:27

อะ....อ่านมาตั้งแต่ต้นจนจบ ตลกมาก พอมาเจอฉากหนูมิเซียก้มกราบบุญมี เลยคิดขึ้นมาว่า เอ๊ะ เพราะมิเซียก้มกราบพี่ไก่ต่อหน้าคนอื่นรึเปล่านะ - - ตลกตัวเองจัง- - มิเวียกลายเป็นเบ๊ของสัตว์เลี้ยงไปแล้วTTWTT แต่ก็เอาเถอะ ....

คุณเกรซสู้ต่อไปนะคะ มิเซียจะเป็นกำลังใจให้

(สงสัยต้องรีบไปหาสัตว์เลี้ยงของบ้านอื่นมาเลี้ยงโดยด่วน)

#7 By blackrika on 2010-12-18 21:49

รูปบุญมีแสยะยิ้มนั่น...ทำไมเห็นแล้วนึกถึงการ์ตูนเรื่องเคนชิโร่ขึ้นมา..

/me วิ่งหลบ

ก้นน่าตีจริงๆ ด้วยล่ะ open-mounthed smile

#6 By ผีถั่วพเนจร on 2010-12-18 15:33

ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ที่แท้แลกกับกั๊ปจังหรอกเหรอออ ๕๕๕๕ เจ้าบุญมีนี่มีบุญจริงๆด้วย!! ฮาาาาา

อ่านสนุกม๊ากกกก คริสเตนดูมีตัวตนชัดเจนขึ้นเลย ปลื้มม

คริสเตน - ยินดีที่ได้ช่วยเหลือคุณนะคะ ถ้ายังไงมีอะไรที่ดิฉันทำได้อีกดิฉันก็ยินดีช่วยเสมอค่ะ

#5 By *isFairytell on 2010-12-18 14:48

ฮึ่มมม อยากวาดจุกจากด้านหน้าค่าาาา
คราวหลังอย่ามาให้เราวาดไทรเซราทอปอีกนะเฟ้ยยยยย โกรธ!! โหดร้ายจริงๆ!!


หนูเกรซโดนปะป๊าสร้างแต่เรื่องวุ่นๆให้ น่าสงส๊ารน่าสงสารเนอะ มาอยู่กะป้าดีกว่านะคะ จงabeoเป็นหนุ่มผมยาวแล้วมาเข้าแก๊ง BL กับ เต แอนด์ ทะโมน ดีกว่า คั่กๆๆๆๆ

#4 By coredrill on 2010-12-18 13:34

555555555555555555555ขำคอมเม้นต์บน
"ก้นบุญมีน่าตีจริงๆด้วย"

จบอย่างสวยงาม

โอ๊ว ฉากซึ้งช่างกินใจยิ่งนักลุง
ขี้เกียจอ่านหนังสือชะมัด เลยมานุ่งอู้เล่นบล๊อก!!! //โดนเขกหัว

#3 By @sspack on 2010-12-18 13:03

จุก...รี่แกยังไม่สังเกตบุญมีเลยเร๊อะ!!!

เรื่องสนุกมากๆ อยากอ่านตอตต่อจัง น่าเสียดายมีแค่ 3 วัน (ฮา)
--------------------------
จุก: surprised smile กระผมคิดไปเองหรือเปล่าว่า หางบุญมีดูนุ่มสลวยขึ้นนะขอรับ สงสัยคุณลูกเกดเลี้ยงดูมาอย่างดีแน่ๆเลยขอรับ
--------------------------
จะบร้าเร๊อะจุก!!!!

#2 By Guppo on 2010-12-18 12:13

sad smile เอิ่มบุญมี ชอบเป็นยูนิคอนนี้ความรู้ใหม่เลยนะคะเนี้ย 555+

ก้นบุญมีน่าตีมากกกกกกกกกกก