[EH/event] เกรซไปดูตัว (1)

posted on 17 Feb 2011 22:27 by spinon in EH
หลังจากยุ่งๆกับเรื่องเรียนมานานก็มาอัพกันร้างเขาบ้าง อันนี้เป็นเรื่องคู่ขนานกับเรื่องของเตมูจิน ที่เพิ่งอัพไป
 
 
สำหรับคนที่อ่านฝั่งเตมูจินไปแล้วอาจจะสงสัยว่าเรื่องก็เรื่องเดียวกัน รูปก็เหมือนเดิมแล้วจะอัพซ้ำไปทำไม ก็ต้องบอกเอนทรี่เป็นเนื้อเรื่องจากมุมมองของเกรซเอง ซึ่งจะมีการอธิบายรายละเอียดบางอย่างที่อาจจะไม่ได้พูดถึงในส่วนของเตมูจิน ถึง impact ความขำจะลดลงไปไม่มากก็น้อยแต่ทำไปเพื่อความสมบูรณ์ของเรื่องครับ

เชิญชมความซวย Foot in mouth บทใหม่ของเกรซได้เลยครับ
.
.
.
.
.
.
.
.
 
สายวันนี้อากาศข้างนอกแจ่มใส มีเสียงนกร้องดังเจื้อยแจ้ว แต่สิ่งเหล่านี้หามีความหมายไม่สำหรับฉันที่กำลังเล่นเกมส์ PSP อย่างเอาเป็นเอาตาย

ความจริงฉันตอนนี้ฉันควรจะกำลังเดินเล่นอยู่ในชนบทของอิตาลีแต่ปีนี้ด้วยคำสั่งของท่านยายทำให้ฉันต้องไปล่ามังกรในป่าแทน


”โอ้ เคราเมอร์ลิน!!! ทำไมหลานสาวของยายถึงได้ทำตัวแบบนี้”

 

 

 

 

 


ผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน ท่านยายของฉัน มากาเร็ต แม็คฟาร์แลนด์ พูดด้วยความละเหี่ยใจ


“ดูซิ ใส่เสื้อกล้าม กางเกงวอร์ม ในห้องนั่งเล่นมืดๆที่ปิดม่านทึมๆ และยังเอาแต่เก็บตัวเล่นเกมส์กดๆของพวก.....มักเกิ้ลเนี่ย”


 

ท่านยายยกไม้คฑาขึ้นมาแกว่งสองสามที ม่านยักษ์ด้านข้างห้องนั่งเล่นก็เปิดออก แสงอาทิตย์ช่วงสายเผยให้เห็นห้องนั่งเล่นที่เละเทะไปด้วยเศษซองขนมขบเคียวและแผ่นเกมส์


“นี่!!.............เฮ้อ...”


 

 

 

 

สภาพดูไม่จืดของฉันในตอนนั้นถึงกับทำให้ท่านยายนึกคำพูดไม่ออกเลยทีเดียว


“ยายไม่เคยสอนหลานให้ทำตัวแบบนี้นะ!!!”

”ก็ท่านยายเป็นคนตัดค่าขนมไม่ให้หนูไปเที่ยวเองนี่คะ”


ฉันพูดแบบไม่ใส่ใจและยกไม้คฑาขึ้นมาใช้บ้าง ม่านทั้งหลายก็เลื่อนปิดเหมือนเดิม


”หึ ก็ถ้าหลานไม่อยู่บ้าน คู่ดูตัวของหนูจะเจอหน้าได้ยังไงล่ะจ๊ะ?”

 

ใช่ เหตุผลที่ฉันอดไปเที่ยวช่วงฤดูร้อนนี้เป็นเพราะ.....งานดูตัว


”ท่านยายคะนี่มันก็ศตวรรษที่ 21 แล้วนะ สมัยนี้เขาไม่คลุมถุงชนเหมือนสมัยก่อนแล้วนะคะ”

“ยายว่าเราคุยเรื่องนี้กันมาหลายรอบแล้วนะเกรซ หลานก็รู้นี่ว่าหลานน่ะโดนคำสาปจืดจางอยู่”

“แต่ตอนนี้ก็เริ่มมีคนเห็นหนูจริงๆแล้วนะคะ แล้วท่านยายกับคุณแม่ก็เริ่มเห็นหนูเหมือนเมื่อก่อนแล้วด้วย”


ตอนฉัน 8 ขวบมา ตัวตนฉันก็เริ่มเลือนลางไปจากการรับรู้ของคนทั่วไปรวมถึงเครื่องมือตรวจจับทุกชนิด แม้แต่คนในครอบครัวฉันที่เชี่ยวชาญคาถาตาทิพย์ยังใช้เวลาเป็นเดือนกว่าจะหาตัวฉันเจอ

 

ถ้าจะพูดให้เข้าใจง่ายๆก็คือ แม้แต่ผียังมองไม่เห็นฉันเลย

 

แต่ตั้งแต่เข้าเรียนที่ฮอกวอตส์ ฉันก็ได้เจอคนที่มองเห็นฉันได้เหมือนปรกติและหลังจากนั้นมาก็ฉันก็เริ่มได้พูดคุยกับคนอื่นได้เป็นครั้งคราว แต่นั่นก็พอที่จะทำให้ฉันยังมีความหวังอยู่


 

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ แต่หลานคงไม่คิดจริงๆใช่มั้ยว่าจะมีหนุ่มที่ไหนจู่ๆจะมาเห็นแล้วปิ๊งหนูได้เลยน่ะ นี่ยายทำเพื่อที่หลานจะได้ไม่ต้องขึ้นคานหรอกนะ”


ท่านยายยังคงยืนยันหนักแน่น


“หรือหลานจะแต่งกับเด็กมองโกลนั่น”

“นี่ท่านยาย.....”

 

ฉันหยุดคำอุทานไว้กลางคันเพราะนึกขึ้นได้ว่าไม่มีอะไรรอดพ้นการสอดส่องของอดีตผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองแห่งกระทรวงเวทย์มนต์ได้ แม้แต่ชีวิตของฉันที่ฮอกวอตส์เอง

 

“เฮ้อ ไม่มีวันซะหรอกค่ะ แค่เจอหน้าทักกันหนูก็จะเป็นไมเกรนอยู่แล้ว”


ฉันตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยแล้วกดท่าคอมโบดาบยาวจนมังกรอาคันทอร์ลงไปดิ้นกับพื้น


“แหม..ไม่เคยได้ยินโบราณเขาว่าไว้เหรอจ๊ะ ไม่ว่าจะรักหรือชังก็ยังนับว่าเป็นความผูกพัน...”   

 

ท่านยายยังคงไม่วายหยอกฉันต่อไป

ทันใดนั้น เสียงกริ่งก็ดังขึ้น


”นั่นไง มากันแล้ว! รีบจัดห้องให้เรียบร้อยสิเกรซ”

 

คุณยายทำเสียงตื่นเต้นพร้อมถูมือเข้าด้วยกัน

 

“ให้เขาเข้ามาเถอะค่ะ จะได้รู้ไปเลยว่าลูกสาวบ้านเหลวแหลกขนาดไหน”

 

ทั้งหมดนี้เป็นแผนของฉันเองที่จะทำตัว”ซกมก” ให้คู่ดูตัวที่ท่านยายจัดมาให้(ซึ่งน่าจะเป็นพวกผู้ดีตีนแดง)รู้สึกขยาดอย่างช้าๆและทรมาน ไม่ว่าท่านยายจะพยายามทำให้ห้องกลับเป็นเหมือนเดิมแค่ไหนก็ไม่ได้ผลเพราะฉันได้สาปให้ห้องนี้ต้องอาถรรพ์”โสโครก”ไว้เรียบร้อย และฉันเป็นคนเดียวที่รู้วิธีถอนคำสาปแผลงๆที่ฉันประยุกต์ขึ้นเองได้


“ฮึ่ม ไม่เป็นผู้ใหญ่เอาซะเลยนะหลานรัก แต่ยายเชื่อว่าถ้าได้เจอคู่ดูตัวคนนี้หลานต้องเปลี่ยนใจแน่นอน”


ท่านยายพูดราวกับเป็นนักพนันที่ยังมีไพ่เด็ดอยู่ในมือ แต่ยังไงซะไม่ว่าจะเป็นเมอร์ลิน, เดเนียล เครก หรือเจ้าชายวิลเลียมมาเอง ก็ไม่มีวันเปลี่ยนใจฉันได้หรอก


”จะให้พาเข้ามาเลยไหมครับ”

 

คุณฮิกกิ้นส์ เอลฟ์ผู้ดูแลโผล่หน้ามาทักทายที่ประตู


”แน่นอนจ๊ะ! ฮิกกิ้นส์ “เรา” กำลังรอเขาอยู่เลย"


 

 

ท่านยายปรี่เข้าไปจับมือชายในเสื้อคลุมมาเขย่าอย่างเป็นกันเอง


 

“ท่านยายนี่ชอบรู้จักแต่คนแปลกทุกๆเลยสิน้า”

 

ฉันหันหน้าไปพิจารณาผู้ที่จะมาดูตัวแล้วก็พบว่าเขาไม่ได้มาคนเดียว เพราะข้างหลังผ้าคลุมนั่นมีชายหนุ่มผิวคล้ำผมสีขาวที่ฉันรู้จักมานาน......

.
.
.
.
.
.
เสียจนอยากลืม

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


 

 

 


 

 


ฉันร่ายคาถาด้วยความรวดเร็ว แล้วแสงสว่างก็จ้าไปทั้งห้องจนทุกคนต้องรีบหลับตาลง ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะได้ฤกษ์ถอนคำสาป”โสโครก”เร็วขนาดนี้

 

ทันทีที่คนทั้งสามค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างช้า ห้องที่เคยเละเทะกลับปรากฏเป็นห้องรับรองอย่างดีพร้อมกับสตรีในชุดกระโปรงสีขาวนั่งอยู่บนโซฟา


 

 


 

 

 

แต่จะว่าไป ฉันมันจืดจางนี่นา......ตานั่นเอาไปพูดแล้วใครมันจะไปสนกันล่ะ


 

 



 

 


ฉันยั้งความหงุดหงิดในน้ำเสียงและพยายามยิ้มให้เตมูจินอย่างสุดความสามารถ


 

 

ท่านยายแอบส่งสายตาอย่างมีเลศนัยมาทางฉัน หรือว่าความจริงแล้วคู่ดูตัวของฉันจะเป็น...

 

เอ๊...เดี๋ยวก่อนสิ


 


 

 

 

 

 

ท่านยายผายมือไปทางชายในเสื้อคลุม แล้วร่างในผ้าคลุมสีดำก็เผยโฉมหน้าออกมา ทำเอาคำสาป”โสโครก”ฉันดูสะอาดไปเลย


 

 

ในตอนนั้นฉันทำได้แต่กรีดร้องโหยหวนอยู่ในใจ


 

 




พ่อบุญธรรมท่าทางตายซากคนนั้นยื่นกล่อง DVD Boxset ของกันดั้มภาคแรกให้


ซึ่งท่านยายซึ่งก็รับไปเก็บแบบงงๆ ทิ้งฉันไว้กับบุคคลวิกลจริตและผู้ดูแลอีกหนึ่งคน

 

 

หลังจากท่านยายขอตัวออกไปจากห้องแล้ว คุณรีสแล้วก็หยิบของอีกชิ้นนึงมา


 

ในมือคุณรีสคือตุ๊กตาพลาสติกของเล่นเด็กผู้หญิงชื่อดังของเด็กผู้หญิง “เคน” ตัวเงาเป็นประกาย จากชุดรำลึกวันตายเอลวิสเพรสลีย์


 

 


เขาขยับแขนของเคนโบกมือให้ฉันเบาๆ เสียงของงัวเงียราวคนเพิ่งตื่นของคุณรีสกลายเป็นเสียงของหนุ่มผู้สดใสจากการ์ตูนซักเรื่อง ช่างต่างกับที่พูดกับท่านยายราวกับคนละคน เล่นเอาฉัน..


 

 

 

 

 

 

 

 

 


 


ตะลึงจนพูดไม่ออก?

 


 

ขณะที่"เคน"เริ่มจ้อไม่หยุด ก็เหมือนจะมีแสงริบหรี่อยู่ปลายอุโมงค์ พอฉันวิ่งไปตามแสงนั้น.....


 

 


 

 


 

 


ก็ดันเจอไม้ขีดไฟใกล้มอดซะอย่างนั้น น่าเศร้าจริงฉัน ไม่น่าหวังพึ่งตานี่เล้ย


 

 


 

 

 

 

 

ฉันก็เลยต้องรับ ”บาร์บี้” ไปอย่างเสียไม่ได้


 


 

 

 


คู่ดูตัวของฉันรีบขยับให้เคนมาจับมือกับบาร์บี้ที่ฉันถืออยู่อย่างรวดเร็วทำให้ฉันตกใจและเผลอทำบาร์บี้หลุดจากมือ


 

 


คุณรีส.....ไม่สิ....เคนรีบเข้ามาดูอาการอย่างรวดเร็ว


 

 

และทำท่าเหมือนคลำอะไรซักอย่างที่ลำคอ


 

 


ตาลุงนี่เล่นอะไรของเขาเนี่ย!!!! แล้วตุ๊กตาที่ไหนมันจะไปหายใจดีมีชีพจรเต้นแรงน่ะได้ล่ะค่ะ!!!


 

 


 

 

 


 คุณรีสร้องลั่นห้อง ทันใดนั้นชายคนนี้ก็จับเอาหัวของเคนมาทุบกลางอกบาร์บี้อย่างเอาเป็นเอาตาย แล้วเพื่อนร่วมชั้นของฉันก็รีบไปขอความช่วยเหลือ....


To be continued

ความซวยยังไม่จบง่ายๆ ตอนต่อไปครอบครัวแม็คฟาร์แลนด์จะช่วยลูกสาวคนสุดท้องจากความเพี้ยนขอพ่อลูกคู่นี้ได้หรือไม่!!!! อีกไม่นานเกินรอ

 

Comment

Comment:

Tweet

  I love it,Excellent article.I am decide to put this into use one of these days.Thank you for sharing this.To Your Success!
Cheap Air Jordan Shoes air jordan shoes sale
Cheap Moncler moncler mens jackets
Cheap women moncler Cheap Men Moncler
Moncler Jackets Moncler Jackets sale
Moncler Sweater Sale Mens Moncler Sweater
http://www.jordan4u.com

#11 By safsfa on 2011-11-14 09:16


มิเซีย: สภาพห้องคุณเกรซเนี่ย เท่ห์มากเลยนะคะ...อุ๊บ!!

(หนูเกรซดูตัว เจอกับเตมูจินอีก กรี๊ดๆๆๆ ฉากเล่นตุ๊กตาบาร์บี้??นั้น มันช่าง ...ดูไร้เดียงสาแล้วก็ตลกมากเลย อ่านไปขำไป )

#10 By blackrika on 2011-02-20 00:14

เกรซ ถ้าแต่งเมื่อไหร่อย่าลืมส่งการ์ดมาเชิญชั้นนะ

555555555555555555555555555555555555555

คิดได้ไงอ่ะ ขำตัวแทบปริ

#9 By @sspack on 2011-02-18 23:07

เพิ่งรู้ว่านอกจากจืดจางแล้ว
เกรซยังมีคำสาปโสโครกอีก...*สะพรึง*

#8 By 1St-Kuro Studio on 2011-02-18 13:38

ฮา สงสารเกรซ เจอเตกับพ่อ อารมณ์แบบว่าไม่ปกติทั้งพ่อลูกซะอย่างนั้น

เอาใจช่วยนะบาบี้ เอ้ย เกรซ

#7 By Yohan Nefia on 2011-02-18 10:56

กร๊ากกกกกกก ก ก ก ฮามากค่ะ

//ตบโต๊ะ โอ๊ย ขำ 5555555

#6 By ShoLiCoN on 2011-02-18 10:45

สงสารเกรซขึ้นมาจับใจ

ฮาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

open-mounthed smile open-mounthed smile

#5 By L a_ B i eR e * on 2011-02-18 08:34

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก เข้ามาอ่านในเวอร์ชั่นมุมมองของเกรซต่อ

ขอบอกว่าฮามากจริงๆเค่อะ กร๊ากกกกกกกกกกกกกก
ฮาไปไหน มีบาบี้ด้วย *ตะลึง*
น่าติดตาม น่าติดตาม 5555

คำสาปโสโครกนี่ ไม่เข้ากับเกรซเลยนะคะเนี่ย

#2 By phitnattha on 2011-02-18 00:57

โอ๊ย
ขำจนปวดท้องค่ะ โอย ไม่ไหวแล้ว
55555555555555555555555

หน้าตาบาร์บี้ชนะเลิศมากค่ะ 5555555555

#1 By ..-~:HANA~hanachiko:~-.. on 2011-02-18 00:46